p.muench.3.1.125
τῷ δεσπότῃ μου Εὐδόξιος χαίρειν. εἰ τῆς ἄλλου τινὸς τῶν φίλων ρεως ἦν πρὸς ἐμὲ τοαριτ ως ἔφης καλῶς περὶ τοῦ δη θυμῆσαί με ἐδεόμην καὶ ν καὶ καὶ περὶ αὐτῶν τῶν καὶ περὶ τοῦ βράδουςβραδοῦς εδε τοιούτων αὐτοῦ γραμμάτων, σῶν δὲ τοιούτου τινὸς ἕνεκεν μὴ γένοιτο. ἀλλʼ ἵνα η ἐναργεστερ…