p.mil.vogl.2.77
ρατὸν αὐτὸν τού του τοῦ χρόνου τονρν καὶ πώ λησον τὸν ἐπάρκιον σῖτονσεῖτον καὶ σύλ λεξον τὸν χαλκὸν παρὰ σεαυτῷ ἐν ὅ σῳ ἔρχομαι, ἐπεὶ χρείαν ἔχωἔχωι. ὕπα γε δὲ καὶ παρὰ Μυρτάλην καὶ αἴτη σον αὐτὴν ὅλον τὸν χαλκόν· ἐὰν δέ σοι μὴ θέλῃ δοῦναιδῶναι, ἔγκλεισον αὐτήν. βλε πε δὲ μὴ ἔλθω…