p.ifao.2.24
Ἀρτεμισία Νίγερι τῶι ἀδελφῶι πλεῖστα χαίρειν καὶ ὑγιαίνειν. καλῶς ποιήσεις ἀγοράσας μοι εδάφιωαν νεριο λευκοὺς ὡς καὶ φαιὸν κοράσιον. εὔχομαι πάντα δὲ εμ περιμιν ἐὰν μηδὲν εὕρῃς ἐν ἀφικνἀφεικν λαβεῖν καὶ ἀργύριον παι καὶ ον αθαι τονδ πρῶτον οὐ τὸν ειδω σοι σεερκμι αλον σνατας ου