p.ammon.1.10
ην τότε τα ναι αὐτὸ δὴ ο ἀνδραπόδων ὥρισεν ὁ τούτων δεσπότης αὐτὸν σκεψάμενος, τοῦτο ἐντεθύμημαι μαι ὥσπερ ἐκπεπληγμένος τέλει τοῦ πράγματος καὶ σχεδὸν οὐδὲ ἐμαυτῶι εἶναι δοκῶν τὰ ἀνδράποδα ταῦτα ὁρῶν τοὺς βουλομένους οὕτως ἄγοντας καὶ φέροντας τὰ ἡμέτερα ὡς ἐπαν ν. διὰ τοῦτο νῦν…